Sześcioletnia Rose Davies zmarła na szkarlatynę 3 czerwca. Jej jedenastoletnia siostra Lily zachorowała wkrótce potem i zmarła 10 czerwca. Źródła bliskie rodzinie podały, że Lily nie chciała opuszczać siostry podczas jej choroby i nalegała, by zostać z nią po śmierci Rose.
Podwójny pogrzeb odbył się wczoraj w kościele Trójcy Świętej. Pani Davies podobno jest pogrążona w żałobie i znajduje się pod opieką medyczną. Helen sprawdziła to w dokumentach miejskich i nie znalazła niczego nowego. 8 czerwca 1895 roku sąsiedzi wezwali do domu Daviesów lekarza, dr. Samuela Morrisona, który zgłosił niepokojące objawy.
Raport dr. Morrisona, złożony w miejskim wydziale zdrowia, został skierowany do mieszkańców domu przy Beacon Street 44 w związku z problemami socjalnymi. Ocalała, 11-letnia Lily Davies, została odnaleziona i odmówiła oddzielenia się od ciała zmarłej siostry. Dziewczynka oświadczyła, że obiecała matce, że zostanie z siostrą. Zarówno matka, jak i ojciec są chorzy, cierpią z powodu żalu i gorączki.
Ojciec wraca do zdrowia po szkarlatynie. Matka przeszła załamanie nerwowe. Dziecko od pięciu dni śpi obok ciała zmarłej siostry. Pomimo problemów zdrowotnych, rodzina odmówiła natychmiastowego pochówku. Zalecono natychmiastową interwencję, ale jej nie podjęto. Ciało Rose pozostało w domu przez kolejne dwa dni.
W tym samym tygodniu ktoś zorganizował wizytę fotografa w domu. Ktoś zrobił zdjęcie dwóm dziewczynkom w ogrodzie, ubrał je w identyczne białe sukienki, trzymając się za ręce i prosząc Lily, żeby spojrzała w obiektyw i spróbowała nie płakać. Ktoś zrobił zdjęcie, na którym obie córki Daveya były razem po raz ostatni, jakby wciąż żyły.
Badania Helen zaprowadziły ją do archiwów Boston Photographers' Guild, gdzie znalazła zapisy fotografów działających w 1895 roku. Jednym z nazwisk, które pojawiło się w kontekście rodziny Daviesów, był Thomas Blackwell, fotograf specjalizujący się w portretach pamiątkowych. Jego dziennik działalności, przechowywany w zbiorach stowarzyszenia, zawierał wpis z datą 7 czerwca 1895 roku.
