Mała dziewczynka siedzi przy stole, niewinnie bawi się łyżką i patrzy na swoją mamę.
„Mamo, kiedy pracowałaś, do domu weszła obca kobieta.”
Matka, która była zajęta zakupami, nagle się zatrzymuje.
„Obca kobieta? Zobaczymy, jak tata wróci do domu”.
Mój ton jest suchy, ale dziewczynka obojętnie wzrusza ramionami.
Kilka godzin później przyjeżdża tata. Właśnie odłożył teczkę, gdy mama patrzy na niego ze skrzyżowanymi ramionami, jakby szykowała się do walki.
„No to powiedz tacie, co mówiłaś wcześniej” – zwrócił się do dziewczynki.
Dziewczynka zerwała się z krzesła z podekscytowaniem.
„Tato, tato, przyjechała!” Była prześliczna i miała na sobie lśniącą czerwoną sukienkę. Powiedziała, że przyjdzie pomóc mi znaleźć… twoje dokumenty?”
Ojciec jest sparaliżowany szokiem. Jego twarz blednie i zaczyna się jąkać:
„Yyy… masz na myśli dokumenty?”
Ten typ łamigłówki opiera się na dobrze znanym triku: wykorzystuje nasze automatyczne procesy myślowe. Gdy tylko przeczytamy „1975”, nasz mózg automatycznie kojarzy tę liczbę z rokiem. To normalne: spontanicznie kojarzymy tę liczbę z datą. I tu właśnie tkwimy!
Bo w rzeczywistości nigdzie nie jest napisane, że jest to rok „1975”. To tylko interpretacja… i wszystko od niej zależy.
Jakie jest więc rozwiązanie?
Kobieta rzeczywiście urodziła się i zmarła w 1975 roku… ale nie w 1975 roku. Urodziła się w szpitalu (lub innej placówce) w 1975 roku. I zmarła w tym samym pokoju w 1975 roku, w wieku 22 lat.
Tak, proste i pomysłowe.
Zatem zagadka opiera się wyłącznie na niejednoznaczności liczby. I doskonale ilustruje to naszą tendencję do „interpretowania” wszystkiego liniowo, zgodnie z naszym utartym sposobem myślenia. Pięknie ilustruje to, co nazywamy myśleniem lateralnym!
