Kiedy ojciec kładzie noworodka bezpośrednio na swojej piersi, u obu ojców następuje wzrost poziomu oksytocyny, często nazywanej w literaturze „hormonem więzi”. Ta reakcja chemiczna działa uspokajająco na dziecko, redukuje stres i pomaga w budowaniu fundamentów poczucia bezpieczeństwa u noworodka w pierwszych godzinach życia. Naukowcy uważają, że to wczesne doświadczenie może również wpływać na późniejszy rozwój emocjonalny. U ojców ten sam proces wzmacnia pewność siebie w opiece nad dzieckiem i pogłębia więź emocjonalną od samego początku.
Korzyści płynące z kontaktu skóra do skóry nie ograniczają się do więzi emocjonalnej. Udowodniono, że niemowlęta, które spędzają pierwsze dni życia bezpośrednio na piersi ojca, mają stabilniejsze tętno, bardziej równomierny oddech i lepszą regulację temperatury ciała, adaptując się do życia poza łonem matki. Zaobserwowano, że te niemowlęta mniej płaczą, śpią głębiej i generalnie pozostają spokojniejsze – czynniki kluczowe dla prawidłowego rozwoju układu nerwowego i mózgu. Obniżając poziom kortyzolu, znanego jako hormon stresu, dotyk ojca jest cichą, a zarazem skuteczną formą opieki nad dzieckiem na wczesnym etapie życia.
